 |
Güncel Yazılar |
Anasayfa » Aydın Gözüyle » Güncel Yazılar » Kul Hakkı
Kul HakkıMahmut, arabasını alalı iki ay olmuştu. Şoförlüğünü yeni yeni geliştiriyordu. Bir gün işyerine arabasıyla gitmeye karar verdi. İşyerine vardığında, arabasını park etmek isterken bir minibüse hafifçe çarptı. Acemiliğinin de etkisiyle Mahmut iyice panikledi. Park sahasında da minibüse çarptığını gören kimse yoktu. Bir an oradan uzaklaşmayı düşündü. Ancak daha sonra minibüse verdiği hasar aklına geldi ve sahibini muhakkak bulmalıyım diye düşündü. Mahmut’u bu düşünceye, kul hakkı yememe fikri sevk etmişti. Biliyordu ki bir kulun hakkını yiyen kişi, O kulla helalleşmedikten sonra Allah tarafından affedilmeyecek ve ahirette de cezasını çekecekti. Bu düşünceyle Mahmut, bir kağıtın üzerine, minibüse sehven çarptığını, hasarı karşılayacağını, iş-cep telefon numaralarını, çalıştığı yerin adresini, kendisiyle irtibata geçilmesini belirten bir not yazdı ve minibüsün camından içeri attı. Üç gün sonra minibüsün sahibi Mahmut’un işyerine geldi. Tanıştıktan sonra minibüs sahibi Mahmut’a, kardeşim arabayı alalı bir yıl oldu çarptığın yeri tamir ettirdim ancak arabamın orijinalliğini bozdurdun diye sitem etti. Mahmut ise, bey amca isteyerek yapmadım. Ben de arabamı alalı iki ay oldu. Arabana çarptığım anda beni hiç kimse görmedi, istesem kaçardım. Allah’tan korktuğumdan aracının içine not yazıp bıraktım. Masraflarını söyle, ben de ödeyeyim sonra helalleşelim dedi. Minibüsün masraflarını ödeyen Mahmut, sahibiyle de helalleştikten sonra ayrıldılar. Kulun maddi yahut manevi hukukuna riayet etmemek, Allah katında büyük bir suçtur ve ilahi affın dışında bırakılmıştır. Yani, bir kulun hukukunu çiğneyenleri ancak O kul affedebilir. Kul, hakkını almadıkça yahut hakkından vazgeçmedikçe Allah o suçu affetmemektedir. İslam dininde herkes birbirinin hakkına saygı göstermekle sorumludur. Kur’an-ı Kerim kulun manevi hukukunu da korur. Mümine, müminlerin hareketlerini kötüye yormayı, başkalarının hatalarını araştırmayı ve gıybeti yasaklar. Ey inananlar! Zandan çok sakının, zira zannın bir kısmı günahtır. Birbirinizin suçunu araştırmayın, kimse kimseyi çekiştirmesin, biriniz ölü kardeşinizin etini yemekten hoşlanır mı? (Hucurat Süresi:12) diye Kur’an da buyurulmaktadır. Yine birçok İslam alimi, bir kimse peygamberlerin yaptığı ibadetleri yapsa fakat üzerinde bir kuruş kul hakkı bulunsa, bu kuruşu ödemedikçe Cennete giremez diye belirtmektedir. Osmanlı ordusu nereye gitse, eğer oradan bir şey alırsa mutlaka oraya parasını bırakırdı. II.Murat devrinde, ordu sefere çıkmadan evvel II. Murat ilanlar çıkartıyor diyor ki: Benim ordum kul borcuyla sefere çıkmaz. Kimin borcu varsa mutlaka götürsün parayı saraydan alsın, hazineden alsın. Borcunu versin. Ondan sonra orduma katılsın. Böyle bir ordu sefere çıkıyordu Osmanlılarda. Temennim, II.Murat’ta olduğu başta bizi yönetenler olmak üzere kul hakkına riayet eden yöneticiler nasip etmesi… 14.02.2008 Yazı ile ilgili görüş ve önerilerinizi h_uzunhasanoglu@hotmail.com adresine gönderebilirsiniz. Yazarın Diğer Yazıları |
 |